Jacob Ruijter

Het liefste staat Jacob Ruijter met zijn neus boven op de natuur. De bioloog uit de Apeldoornse wijk Sprengenbos weet alles van wilde planten. Ook in zijn tuin en op zijn dak van zijn nieuwbouwwoning geeft hij plant en dier zoveel mogelijk kansen.

Milieu aan het verzieken

In de tuin van het huis dat Jacob en zijn vrouw Giny in 2020 betrokken, zoemen de bijen op de wilde marjolein. “Al van jongs af aan ben ik met de natuur bezig”, vertelt de bakkerszoon uit Workum. “Ik studeerde biologie in Groningen. In de tachtiger jaren ben ik omgeschoold tot IT’er, zoals zoveel mensen. Vanuit mijn achtergrond ben ik mij altijd heel erg bewust geweest van het feit dat het gebruik van fossiele energie zo niet door kan gaan, dat grondstoffen eindig zijn en dat we het milieu behoorlijk aan het verzieken zijn. Duurzaamheid, een lokale energiecoöperatie met eigen opwek hadden altijd al mijn belangstelling. Vandaar dat ik als sinds de oprichting lid ben van energiecoöperatie deA, lokale energie afneem, participeer in hun zonneparken en meedoe in werkgroepen. Als we in onze buurt iets willen met de opslag van zonne-energie, dan wil ik mij daar wel tegenaan bemoeien.”

Op de fiets naar het Beekbergerwoud

Jacob is de laatste jaren politiek actief en is bestuursvoorzitter van de Koninklijke Nederlandsche Natuur Vereniging (KNNV) in Apeldoorn. En hij is volop bezig met zijn passie: het inventariseren van wilde planten. ”Als vrijwilliger inventariseer ik planten in natuurgebieden voor Natuurmonumenten en Het Gelders Landschap. Ik hou van hooilanden en de wat nattere gebieden in de IJsselvallei. Ik vind het leuk om te zien hoe bijvoorbeeld kwelsoorten zich ontwikkelen. Het liefst stap ik op de fiets naar het Beekbergerwoud. Maar ook het Soerense Broek of de Empense en Tondense heide zijn bij mij favoriet.”

Comfortabel en energiezuinig

Hij en zijn vrouw Giny verruilden een paar jaar geleden hun 100 jaar oude woning voor een energielabel A nieuwbouwwoning. “Ons oude huis was te groot en te onpraktisch geworden nu onze kinderen uit huis waren. Het huis moest eigenlijk flink verbouwd worden, daar zagen we tegenop. Bovendien wilden we in de toekomst naar een levensloopbestendige woning verhuizen. Toen in onze buurt deze woningen gebouwd werden, hebben we, wat eerder dan gepland, het moment aangegrepen om de stap te zetten en te verhuizen. Het was het goede moment. De nieuwe bewoners hebben ons oude huis flink onder handen genomen voordat ze erin trokken, het huis is helemaal gestript. En wij genieten van een comfortabel, energiezuinig huis. Wij zijn er erg content mee.”

Tuin verbindt leefgebieden

“Zie je die oude kastanje?”, vraagt Jacob als we even later in zijn werkkamer op de eerste verdieping staan en uitkijken op een eenzame grote boom midden tussen de nieuwbouwwoningen. “Die maakte vroeger deel uit van een grotere groenstrook. Achter ons huis staan nog een paar van zulke oude bomen (eiken). Leefgebieden van planten en dieren zijn in onze woonomgevingen erg versnipperd geraakt. Onze tuinen kunnen ervoor zorgen dat deze leefgebieden met elkaar verbonden zijn. Dat is belangrijk voor ze om te kunnen overleven. Daarom is het goed als zoveel mogelijk mensen hun tuin zo natuurlijk en groen mogelijk maken. Het zorgt ook nog eens voor verkoeling in de zomer.”

Tuiny Forest

Om zijn nieuwe tuin in te richten en snel geschikt te maken voor levend grut, bestelde Jacob een Tuiny Forest van het IVN. Dit is een kant-en-klaar pakket met 5 inheemse bomen en 5 inheemse heesters en een zadenmix met 27 soorten inheemse kruidenplanten, inclusief ondersteuning bij de aanleg en onderhoud. Inmiddels staat alles te groeien en te bloeien, bijvoorbeeld nectarsoorten zoals de klaver en guldenroede en paardenbloemen. “Veel mensen houden niet van paardenbloemen, maar bij mij blijven ze staan.” En hij liet een sedumdak aanleggen. “Heel leuk, het zoemt er van de insecten.”

Levende regenwormen in een doos

Toen ze merkten dat de grond van hun tuin verdicht was en er niet veel wilde groeien en het regenwater bleef staan, bestelden ze online 2,5 kg levende regenwormen. ”Dat was hilarisch”, herinnert Giny zich. ”Ze werden in een doos bezorgd. Toen we ze loslieten, ontstond er wat ongerustheid bij de buren. Maar het is juist goed als ze in je tuin komen. En het werkte bij ons meteen. De grond wordt er veel luchtiger van.”

Waterdoorlatende oprit

Om egels de kans te geven door tuinen te scharrelen en op zoek te gaan naar deze regenwormen, maakten ze ook een egeldoorgang die in verbinding staat met de tuin van buren. Verder staat er een bijenhotel en onder de dakrand hangt een vleermuizenkast. En zelfs van hun oprit wisten ze iets te maken dat voordelen heeft voor de natuur. Giny: “Deze is zoveel mogelijk waterdoorlatend.” Lachend: “Op de vorm van de cijfers van ons huisnummer na dan.” Jacob: “We hebben in onze tuin al een sleedoornpage gespot. Je kunt in je eigen tuin en daaromheen veel doen om te natuur te helpen.”